Cattery a Day at The Races

Qwibus heeft het syndroom van Queen. Nee, niet ernstigs, hooguit voor de andere katten hier in huis. Ze is onder invloed van haar zwangerschapshormonen een waar prinsesje geworden. Geen enkele kat mag in haar mandjes en ook wanneer ze rondloopt verwacht ze een waardige afstand van de andere huisdieren.  Heel anders als dat ze in haar normale toestand is, waar ze de vriendelijkheid en het gemak zelve is.Alle dieren passen zich hier ook wonderwel aan haar gedrag. Ze krijgt haar mandje, en ze krijgt haar afstand.

Daarintegen eist ze van ons ook wel zeer veel aaien, en zeer veel knuffels. Gelukkig kunnen wij daar wel mee leven. Ze is een schatje en zodra je haar begroet krijg je een vrolijke miauw en vervolgens met het knuffelen weet ze van gekkigheid niet wat ze moet doen, zo blij is ze. Ze komt goed aan, ze is sinds verleden week weer 160 gram aangekomen.

Dinky...tsja die ontploft bijna ze heeft een prachtige bolle buik met van die mooie ronde tepeltjes die er bijna afspringen. Inmiddels is mijn slaapplaats 's nachts de logeerkamer met een doos vol met zachte dekentjes naast me waar Dinky heerlijk in ligt en ligt te slapen op haar rug. Iedere keer wanneer ik even wakker ben kijk ik opzij en zie die geweldige buik  bewegen. soms gewoon bobbeltjes die komen en gaan van pootjes van de kittens.

Dinky is nog steeds de rust zelve. Ze sjokt achter me aan en overal waar ze de kans krijgt ploft ze neer met een enorme buik opzij.

Ze voelt zich nog steeds prima, maar wij worden hier steeds zenuwachtiger.