Cattery a Day at The Races

Tadaaaa hier zijn ze dan......

 behalve Guv' nor en Amy de voorste Lilac is Garfunkel Daaroverheen ligt Lemmy en Jagger ligt er onder.

Een wazige Jagger...

Jagger en Lemmy.... Deze zijn inmiddels besproken.

Guv'nor: Hij blijft bij ons....

We zijn inmiddels over naar de nieuwe woning, de kittens zijn inmiddels bijna vijf weken oud, Jipsee wandelt weer vrolijk rond en last but not least hebben we weer een internetverbinding. Dat schreeuwt dus om een update.

Kort voor de verhuizing was Jipsee weer in die mate hersteld, dat we haar weer bij de dierenarts op mochten halen. Dat herstel heeft zich thuis dermate voortgezet dat het enige wat nog aan die bange weken herinnert, haar weer volop groeiende stoppels op haar buik zijn. Vrolijk als vanouds banjert ze weer door het (inmiddels nieuwe) huis rond. Met name de hernieuwde kennismaking met Nirvana en Angie bevalt haar uitstekend. Dat ze ook maar iets met haar vijf kittens te maken heeft lijkt ze compleet vergeten. In het voorbijgaan is ze absoluut niet te beroerd om vriendelijk ' Mogge' te knikken, maar daar blijft het ook bij.

Ook de kittens vertonen geen bijzondere interesse in hun moeder, maar zien De Mensen als enige voedselverschaffer, knuffelaar en schoonmaker. Het feit dat ze vanaf hun tweede levensdag achtmaaldaags zijn gevoed en gewassen door mensenhanden maakt ze uniek mensgericht. Zo hoeven we er nooit eentje uit de ren te grijpen, wanneer we onze hand naar één van hen uitsteken, klimmen ze er vanzelf op (als we niet snel genoeg zijn klimmen de andere vier er dan ook gelijk op). Dat alles betekent niet dat ze geen contact met hun medekattigen hebben: Nirvana heeft hun groei vanaf dag 1 met veel interesse gadegeslagen, en speelt inmiddels ook (heeeeel voorzichtig) met ze. Ook komt de rode huistuinenkeukenkater Spoekie af en toe een vorkje meeprikken in de ren, zonder dat daarbij een onvertogen mauw valt. Sinds enkele dagen eten de kittens namelijk vast voedsel, en komen De Mensen dus ook af en toe weer aan een beetje slaap toe.

We hebben het nest als volgt kunnen vaststellen: Twee lilac katers, The Guv' nor en Garfunkel; Eén blauwe kater, Lemmy; Eén blauwe poes, Amy; Eén lilac poes, Nina.

We zijn vandaag weer op bezoek bij Jipsee geweest. Ze lag er een stuk beter uit. En hoewel ze nog steeds een soort van gympakje aanheeft kijkt ze wel al wat helderder uit haar ogen.

Ze doet het goed, ze krijgt ontzettend veel complimenten van de dierenartsen en assistenten over het feit dat ze nooit bijt of krabt.

Ze laat alles toe, zolang ze haar maar op tijd knuffelen.

Schreef ik van de week nog hoe goed het ging, gisterenmiddag begon er een kitten weg te glijden. Helaas is hij nu overleden......:(

Onderstaande reactie kregen wij van dierenkliniek Stede Broec. Ik ben geschokt door de vijandigheid.

Beste Deborah,

Naar aanleiding van jouw klacht heb ik contact gehad met Paula, Chantal en Cathy van Hoorn van Dierenkliniek van kop tot staart. Zij hebben mij de situatie beschreven en er blijkt sprake te zijn van een smerige wondinfectie van de operatiewond die mogelijk ook in de melkklier zit.

Realiseer je goed dat je op woensdagnacht bij me kwam met een Jispee die op dat moment al flink aan het einde van haar latijn was en al koorts had. Ze kon amper op haar poten staan. Tijdens de operatie bleek er een overleden en al rottend kitten in de baarmoeder te zitten, de baarmoeder was al glazig en papperig. Het geboorteproces had al heel lang geduurd.

Normaal gesproken geven wij nooit antibiotica bij een operatie die schoon verloopt, in tegenstelling tot wat jij schrijft, is dat niet nodig. Vanwege de koorts en het vieze kitten kreeg Jipsee echter wel degelijk antibiotica van mij, 0.5 ml convenia. Dat is een injectie die meer dan een week werkt. Wij geven standaard bij alle operaties pijnstilling, Jipsee kreeg 0.3 ml Rimadyl, een pijnstiller die drie dagen werkt.

Dit is ook beschreven in de mail die ik Paula stuurde op de dag na operatie.

Een vies dood kitten in de baarmoeder is een ramp voor de steriliteit van de keizersnede, hoe schoon je ook werkt met handschoenen, mondkapjes enzovoorts, de bacterien van dat kitten vervuilen het operatiegebied. Een wondinfectie is dan niet altijd te voorkomen, daar kan je als dierenarts niets anders aan doen dan het geven van antibiotica. En dat heb ik gedaan. Na het verwijderen van het kitten heb ik zelfs handschoenen gewisseld.

Je bent zelf bij de operatie aanwezig geweest en je hebt met eigen ogen gezien dat er met onze apparatuur en werkwijze niets mis is, wij werken zeer schoon en netjes.

Ik begrijp dat je baalt van de wondinfectie en wat dat allemaal betekent voor Jipsee en jullie, ik ben het er helemaal mee eens dat het erg naar, zielig en vervelend is.

Maar het is niet redelijk om mij daarvan klakkeloos de schuld te geven. Dit heb ik niet kunnen voorkomen.

Jammer dat je er niet voor kiest om eerst even telefonisch te overleggen voordat je met een verwijtende en dreigende mail komt. We hadden er gewoon onder het genot van een kopje koffie of thee over kunnen praten.

Met vriendelijke groet,

voor de volgers van deze zaak, hier ons antwoord:

Beste Bert Hazelaar,

Met stijgende verbazing lees ik jouw mail. Met name de slotzin " verwijtende en dreigende mail" vind ik heel ongepast. Ik heb een opsomming van feiten gedaan en ik heb op geen enkele wijze een dreiging geuit.

Ook vind ik de toonzetting onaardig.

Jouw bevindingen heb je nooit met ons gedeeld. Je hebt ons op geen enkele wijze de waarschuwing gegeven voor het " rottende" kitten.  Ook is er nooit over een glazig en pappige baarmoeder gesproken. Ik heb meerdere malen gesproken over het laten wachten van de andere dierenarts. Daar is geen enkele uitspraak gedaan. Er is ook op geen enkele wijze een signaal gegeven dat Jipsee aan het einde van haar latijn was. Ik ben de dag ervoor nog bij mijn dierenarts geweest en daar was er geen sprake van koorts. Ik zag inderdaad dat haar temp. tijdens de operatie hoger was, maar dit was nog geen dagen aan de gang.

Het verhaal van de antibiotica is zoals ik al eerder meldde een Quote van dierenkliniek van kop tot staart en niet mijn bevinding. Bij zorgvuldig lezen van de mail had je ook kunnen lezen dat er wel degelijk vermeld is dat er injecties gegeven zijn. Ik ben geen dierenarts, en ik heb ook daar puur de feiten weergegeven zoals deze mij toen bekend waren.

Eigenlijk had ik gewoon gehoopt dat dit op een nette en fatsoenlijke manier zou worden geregeld. Ik heb een normale mail gestuurd waarin ik op een neutrale licht geëmotioneerde wijze de zaak weergeef.

In feite maakt het antwoord van jullie pas dat ik het echt boos begin te worden. Nu lees ik namelijk dat er zaken zijn geconstateerd die ik had moeten weten en welke mij niet zijn medegedeeld. Daarbij krijg ik nu een toonzetting die ik niet gepast vind bij de situatie.

Overigens is het geloof ik niet duidelijk dat wij door de gang van zaken de eerste weken niet eens tijd hebben om rustig over dingen te praten bij een kop koffie omdat wij de zorg voor inmiddels 5 kittens hebben.

Ik ben ontzettend teleurgesteld in deze reactie, ik vind dit ook echt onprofessioneel om zo hard terug te slaan als reactie op mijn mail. Waarbij er op veel zaken inhoudelijk niet ingegaan is.

Mede daardoor is nu het laatste woord hier niet over gesproken.

Jammer,

Ik zal van de week wat foto's posten van de kittens. Normaal gesproken ben ik hier altijd heel erg trouw in maar door de omstandigheden leven wij in een soort van Twilight Zone. En hebben we erg weinig tijd voor dit soort dingen.

Ze groeien goed, ze beginnen echt een beetje kitten te worden.

Jipsee doet het naar omstandigheden ook nog steeds goed, ze is nog wel nog steeds bij de dierenarts. Gisteren had ze weer een beetje koorts, maar vandaag was dat weer beter.

Wordt vervolgd.....

Geachte Dierenkliniek Stede Broec, 

Afgelopen woensdagnacht ben ik langsgekomen met mijn Brits Korthaar poes Jipsee voor een keizersnede. Ik was erg blij dat ik langs kon  komen omdat Jipsee al langer bezig was dan noodzakelijk was. Achteraf twijfel ik op ik er goed aan heb gedaan om naar uw kliniek te komen. Nadat wij trots naar huis gingen met 7 kittens (nog nat) in de bak bij een versufte moeder zag ik al snel dat dit, hoewel ik het nog nagevraagd heb aan de dierenarts dat dit nooit tot een goed einde zou komen. Wij hebben uit pure ellende mijn handtas leeggegooid en de kittens er in een handdoek er in gedaan. Jipsee was nog te suf om te beseffen dat ze kittens in haar bak had dus ze zou ze anders domweg vertrappen.  Eenmaal thuisgekomen waren wij deze frustratie snel vergeten met een bak vol kittens die ik nog goed droog moest wrijven en een moederpoes die natuurlijk veel zorg nodig had. Later bleek pas hoeveel zorg ze uiteindelijk nodig zou hebben. We hebben de kittens wat bijgevoerd en een uurtje of 4 later ging Jipsee zelf braaf aan het moederen, eind goed al goed zou je denken. In de avond vond ik haar in vergelijking met een eerdere poes die een keizersnede had gehad nog wel erg wankel op haar poten, maar dat zou vast wel goed komen.Wij zijn naar bed gegaan en de kittenkooi gesloten en alles zag er goed uit, s nachts kwam ik nog een keer beneden en daar zag ik het groepje nog knus bij elkaar liggen.  De volgende dag was Jipsee wat apathisch, ik heb haar wat eten gegeven, want ze al sinds gisteren alweer goed zelfstandig, maar ze had niet echt trek. Omdat mijn man die dag thuis zou blijven en ik naar mijn werk ging nog even gewaarschuwd haar in de gaten te blijven houden en de kittens bij te voeren. Na verloop van tijd verliet Jipsee de kooi en ging elders liggen, ze was duidelijk niet zichzelf. Jipsee wilde niet meer geaaid worden ze was enorm afwezig. Mijn man rijdt geen auto en is naar de dierenarts om de hoek gegaan (van Kop tot Staart in de Grote Waal in Hoorn)Die dierenarts constateerde dat Jipsee meer pijnstilling had moeten krijgen en dat ze een ontsteking had. Deze diagnose was niet volledig, de situatie was vele malen erger, maar er werd wel aangegeven dat een poes nooit zonder extra antibiotica en pijnstilling mag worden  weggestuurd na een keizersnede, de gegevens injecties zijn niet voldoende. Ik moest aan de antibiotica en ze kreeg een injectie Metacam. De volgende dag moest ik haar zelf Metacam geven en doorgaan met de Antibiotica.Jipsee was compleet de weg kwijt ze had enorm veel pijn. Wel was het zo wanneer we haar op haar zij neerlegde dat zij nog steeds haar kittens probeerde te voeden hoewel je haar hoorde kermen van de pijn.  Omdat ze de volgende dag nog meer verslechtering vertoonde zijn we op zaterdagochtend naar onze eigen dierenarts ( Dierenkliniek Zuiderkaag) gegaan.  Daar schrokken ze enorm. Jipsee was er erg slecht aan toe. Ze is daar meteen opgenomen en er is een buikfoto gemaakt. Wat daarom te zien is was dramatisch. Er was gas zichtbaar en de boel was bij de hechtingen helemaal ontstoken. Jipsee moest meteen geopereerd worden en het was maar de vraag of ze het zou halen. Tot op het laatst heeft het dier proberen haar kittens te voeden hoewel ze zwaar ziek was. Na de operatie was het nog steeds spannend. Jipsee haar melkpakketten zijn verwijderd. Die waren helemaal ontstoken zoals eigenlijk het hele gebied daar. Wij hebben zelf ' s middags de kittens opgehaald en zijn deze zelf gaan voeden. Jipsee lag daar zwaar onder de morfine te vechten voor haar leven. Nu zondag is Jipsee er nog steeds maar ze heeft nog een hele weg te gaan. Inmiddels is er een kitten overleden en wij staan voor de zware taak om de kittens met de hand te gaan grootbrengen. Een enorme klus.   Jipsee zal moeten worden gesteriliseerd, ze is een belangrijke poes (zo niet de belangrijkste) voor onze cattery. Dit is praktisch gezien een ontzettend verlies. De tijd die het ons zal gaan kosten om de kittens groot te brengen zijn enorm. En de lijdensweg die Jipsee door moet gaan is buiten alle proporties. Wij zijn verdrietig gefrustreerd en bang. Ook de dierenarts- kittenmelk- etc- kosten die wij nu moeten maken zijn enorm. Verder is het nu op dit moment nog steeds de vraag of Jipsee dit zal overleven.Ook het verlies van een goede zeer waardevolle fokpoes is enorm. Om maar helemaal niet te zwijgen van het mogelijk verlies van een fantastische huiskat. Op dit moment is dit onze eerste kennisgeving en wij beraden ons nog over het vervolg van deze situatie. Ik hoop op een reactie van uw kant op een wijze dat wij er iets mee kunnen. Wij zijn op dit moment radeloos. Voor meer info (ook medisch) over Jipsee verwijs ik u naar Dierenkliniek Zuiderkaag. De behandelend dierenarts is Chantal Kurvers, maar uiteraard is ook Paula Hendriks volledig op de hoogte van de situatie

het is heel erg slecht met Jipsee. De dierenarts die haar keizersnede heeft gedaan is erg onhygienisch te werk gegaan en derhalve is Jipsee zaterdag met spoed  bij mijn dierenarts opgenomen.  Ze hebben haar geopereerd, hele stukken uit haar buikwand moeten halen en haar tepels moeten verwijderen. Ze is daar nog steeds, het heeft er om gespannen maar het ziet er naar uit dat ze het gaat redden. Wij gaan dus nu de kittens met de hand groot brengen. Eentje is er inmiddels helaas overleden, we hebben dus nu nog 6 kittens. Die doen het erg goed en groeien erg goed. Zwaar voor ons maar het zullen we echte mensenkatten worden. Jipsee zal gesteriliseerd worden en verder rustig oud mogen worden. De arme dame heeft gedaan wat ze kon, maar tegen zoveel slecht dierenarts geweld kon ze niet op.

Jipsee is bevallen van maar liefst 8 kittens. Geen wonder dat ze zo zwaar was geworden. Ze begon om 11 uur in de avond, om 12 uur nog geen kitten. Ik hanteer de stelregel dat het dan genoeg is en belde de dienstdoende dierenarts. Helaas hanteerde hij iets andere stelregels en wilde hij dat ik nog wat langer wachtte. Na nog een uur teruggebeld maar hij nam zijn telefoon niet meer op. Uiteindelijk waren we om half 3 snachts in Stede Broec daar heeft Jipsee haar keizersnede gehad.

Omdat er midden in de nacht geen assistente aanwezig is waren wij zelf de aangewezen personen. Was voor mij niet de eerste keer, maar wel voor de eerste keer met zoveel kittens. Het was een flinke klus om ze allemaal uit de vliezen te halen, uit te zuigen en schoon te wrijven (normaal heb je daar wel een poosje per kitten voor)

Helaas was het kitten dat in het geboortekanaal zat inmiddels overleden, maar de andere 7 doen het nog hartstikke goed. Jipsee snapte eerst niet wat ze er mee aan moest, maar na een paar uurtjes kroop ze er toch lekker bij en ging ze liggen moederen.

Foto's volgen snel.We gaan ons morgen buigen over de geslachten van de kittens. Maar ik kan al wel verklappen dat we in ieder geval drie katers hebben kunnen spotten. Een blauwe en een Lilac maar het wil niet zeggen dat er niet meer katers zijn.