Cattery a Day at The Races

Ja, je leest het goed, de kittens hebben namen. Allereerst hebben we dus een mooi blauw katertje met langhaar. Prachtig want met een Choc moeder en een creme vader is het toch ook een leuk gegeven dat ze choc dragen.

We hebben ook twee mooie blauw creme dames, ze zijn al ontzettend flink. Af en toe zitten ze al en kijken al nieuwgierig rond. Ook zijn ze aan het wandelen door de kooi.

Ook staat de spartelren al voor de kooi, dus zodra ze er aan toe zijn kunnen ze de kooi uit en lekker "buiten" spelen.

Ik had het vlak na de bevalling dus toch goed. En daarna dus niet. Ik vond al dat er bij een kleintje zo weinig creme kwam. (lees niets) Dat klopt dus...We hebben twee poezen en een kater.

Ik moet alleen even de haargroei goed in de gaten houden, ik sluit namelijk ook niet uit dat we hier te maken hebben met een Brits Langhaartje, maar daar moeten we nog even op wachten voordat we dat zien.

Eerst gewoon een leuke foto:

Hier onze heer:

Dame 1:

dame 2:

De kittens van Dinky groeien als kool, ze zijn allemaal dik de 200 gram door wat heel flink is voor kittens van die leeftijd. Wanneer je heel goed kijkt zie je ook spoortjes van de oogjes die langzaam open gaan. Voordat ze echt open gaan zal dat nog wel een dag of twee duren, maar het begin is er.

Het zijn echt prachtige kittens. Ook op de fotosite heb ik wat foto's geplaatst.

Uiteraard hier ook even een leuk fotootje.

Het is hier zo druk dat ik haast niet aan posten toe kom. Maar toch even voor de trouwe lezers een update.

De kittens zijn blauw en blauw met creme. Drie doen het er uitstekend, die zijn al meer dan 150 gram. Het kleintje, die we tijdelijk de naam Bottle hebben genoemd viel niet meer af maar kwam ook niet echt aan.

Daarom hebben we vanmorgen besloten omdat ze het verder zo ontzettend goed doet, om haar met een sonde te gaan voeden.

Dit gaat erg goed, ze is in een halve dag nu 5 gram aangekomen en dat is was we willen.

Wanneer ze dan weer sterk genoeg is heeft ze genoeg zuigkracht om zelf bij moeders te drinken.

Het is wel een heel mooi meisje. Ze is helemaal blauw, met een kleine creme vlam aan haar kopje.

Echt een plaatje, en het gaat natuurlijk een kleintje worden die zoveeeel in de handen is geweest dat ze helemaal een superknuffelaartje gaat worden.

Maar goed, zover zijn we nog niet, zometeen eerst weer voeden.

Ik zal hier snel meer foto's posten.

Dinky vind het niet leuk meer, ze loopt soms een paar stappen en ploft dan weer neer. Op dit moment ligt ze bij de jongste dochter in bed tegen haar aan te slapen. Dat doet ze dan wel weer graag. Net kwam ik even foto's maken. Ze nam niet eens meer de moeite me even aan te kijken.

Ze is enorm breed, en er is nog volop beweging in haar buik. Maar we zijn hier enorm ongeduldig hoor.

We hopen ieder moment op een signaal dat het gaat beginnen.

We hebben trouwens wel een kat in de werpkist, alleen is dat een blauwe Brit, en is het onze Caitlyn, die niet eens krols of zwanger is op dit moment. Het maakt haar allemaal niet uit, ze heeft hem lekker overhoop gegooid en zit er prinsheerlijk in.

Het gaat goed met Dinky, haar eetlust is wat minder, en dat is goed en normaal. Poezen willen graag voor de bevalling de darmen wat leger hebben. Ze slaapt veel, dat is ook goed, ze moet straks een enorme prestatie gaan leveren.

Ze ziet er geweldig uit, kijkt u zelf maar.

Ze wil wel haar vachtje nestjes houden en het wassen vergt wat handigheid want zo'n buik kan behoorlijk in de weg zitten:

En de onderste foto, na gedane arbeid, zzzzzzzzzzlapen......,

Het inmiddels de 63ste dag van Dinky haar zwangerschap en het is nog steeds rustig.  Katten kunnen soms wel de 69ste dag bevallen dus misschien moeten we gewoon nog 6 dagen.

Wel zijn we vandaag begonnen met de Utero druppeltjes. Dit zorgt ervoor dat tijdens de bevalling de weeen wat sterker zijn zodat het wat eenvoudiger is voor Dinky.

Verder helpt het met opschonen van de baarmoeder na de bevalling. En dat is ook altijd positief.

Dinky doet niet veel meer dan slapen en eten en knuffels ontvangen. Ze loopt wel een stukje met me mee maar zakt dan letterlijk door haar hoeven. Het is echt zwaar voor haar.

Laten we hopen dat moeder natuur opschiet, maar meestal weet die toch het beste wanneer het echt tijd is voor de bevalling.

Qwibus heeft het syndroom van Queen. Nee, niet ernstigs, hooguit voor de andere katten hier in huis. Ze is onder invloed van haar zwangerschapshormonen een waar prinsesje geworden. Geen enkele kat mag in haar mandjes en ook wanneer ze rondloopt verwacht ze een waardige afstand van de andere huisdieren.  Heel anders als dat ze in haar normale toestand is, waar ze de vriendelijkheid en het gemak zelve is.Alle dieren passen zich hier ook wonderwel aan haar gedrag. Ze krijgt haar mandje, en ze krijgt haar afstand.

Daarintegen eist ze van ons ook wel zeer veel aaien, en zeer veel knuffels. Gelukkig kunnen wij daar wel mee leven. Ze is een schatje en zodra je haar begroet krijg je een vrolijke miauw en vervolgens met het knuffelen weet ze van gekkigheid niet wat ze moet doen, zo blij is ze. Ze komt goed aan, ze is sinds verleden week weer 160 gram aangekomen.

Dinky...tsja die ontploft bijna ze heeft een prachtige bolle buik met van die mooie ronde tepeltjes die er bijna afspringen. Inmiddels is mijn slaapplaats 's nachts de logeerkamer met een doos vol met zachte dekentjes naast me waar Dinky heerlijk in ligt en ligt te slapen op haar rug. Iedere keer wanneer ik even wakker ben kijk ik opzij en zie die geweldige buik  bewegen. soms gewoon bobbeltjes die komen en gaan van pootjes van de kittens.

Dinky is nog steeds de rust zelve. Ze sjokt achter me aan en overal waar ze de kans krijgt ploft ze neer met een enorme buik opzij.

Ze voelt zich nog steeds prima, maar wij worden hier steeds zenuwachtiger.

Het is vandaag dag 59 voor Dinky. Dat wil dus zeggen dat ze vanaf morgen op de "veilige" dag 60 zit.  Spannend! Ze heeft de werpkist al een paar keer "ingelegen", ze vind hem duidelijk lekker liggen, maar we zullen haar er denk ik bij het begin van de bevalling wel heen moet brengen want of ze er zomaar automatisch in gaat liggen.

Ze volgt ons overal, hoewel ze nu veel boven is, daar is het wat rustiger ligt ze boven aan de trap naar beneden te kijken,

Ook zodra je daar komt volgt ze je op de voet. Ze sleept zich als het ware achter je aan, want ze sleept een heel gewicht mee.

We laten haar deze week niet meer alleen, en alles staat klaar, dus......nagels bijten.

Altijd weer een spannend moment.

Dinky is nu zo langzamerhand ook een beetje aan het uitzetten. Ze slaapt veel, maar een prinsesje als ze is, wanneer je langsloopt "roept" ze even om een stevige knuffel te krijgen. Dan ligt ze ondersteboven en achterstevoren te rollen in haar mandje.

Ook eten is een hobby van Qwibus, hoewel dat van de beide dames een liefhebberij is. Bij Dinky begin je te merken dat ze heel veel kleine porties eet. Er is domweg geen plek meer voor een volle maag. Dus ze blijft de hele dag door eten.

Qwibus is steeds beter in haar vacht aan het komen, ze is al een prachtige kat, maar ze glanst helemaal.

Dinky is echt aan de laatste loodjes begonnen, alles gaat wat moeizamer en na iedere wandeling "ploft" ze echt neer, met een grote ballonbuik. Nog een dag of 10 dan weten we meer. Het is allemaal heel erg spannend aan het worden.